Next Prev
 

Menu

Terugblik: 1 jaar Roffa – Eanske

Welcome to the jungle… Oftewel welkom in de gekte, de wirwar aan mensen, de trein, de discipline en de stad Rotterdam. Precies een jaar geleden postte ik een artikel waarin ik vertelde over mijn nieuwe baan als marketing manager bij HipHopHuis Rotterdam. Nu, een jaar later blik ik terug. Want hoe heb ik dit gedaan? En wat heeft het me gebracht?

Mijn nieuwe huis, de trein
Het afgelopen jaar maakte ik lange dagen en reisde ik flink wat af met de trein. Welgeteld maakte ik 335 enkele ritjes tussen Enschede – Rotterdam, dit is omgerekend 65.000 km en zo’n 1000 uur aan reistijd. Hashtag #Trianlibi werd officieel mijn nieuwe mantra. In de trein verslond ik Netflix series, vouwde ik hele dierentuinen aan origami beesten, mediteerde ik wat af en werkte ik aan mijn taal skills via Duolingo. Ik omarmde volledig ‘het nieuwe werken’. Uiteraard veel in de trein, maar ik zat ook geregeld in de centrale bibliotheek van Rotterdam. Niet de mooiste bieb ever, maar wel gesitueerd op een inspirerende plek naast de Markthal en de Kubuswoningen. Locatie onafhankelijk werken geeft me de grootste vrijheid. Het reizen liet me ook experimenteren met locatie onafhankelijk mediteren. Uiterraard kan je overal wel mediteren, in de trein, op een random bankje in het park. Maar als je heel serieus en frequent beoefend is wat comfort wel fijn. Tegenwoordig gaat er daarom standaard een uitklapbaar meditatiebankje mee in mijn koffer. Zo kan ik me vol focus voorbereiden op mijn volgende vipassana (satipatthana sutta) retraite in september.

Twente vs. Roffa
Roffa is een stad vol met echte mensen en staat bol van dope initiatieven. Ik benoem hen als echte mensen omdat je niet zoals in bijvoorbeeld Amsterdam struikelt over toeristen. Ik maakte kennis met toffe plekken zoals Nieuwe Westen, Kino, De Kade en zoveel meer (misschien moet ik hier een keer een aparte post aan wijden?)… Ik houd heel erg van de architectuur, beweging en creativiteit die de stad Rotterdam te bieden heeft. Toch hoeft dit voor mij niet 24/7, het contrast tussen Roffa en Enschede werkt voor mij heel goed. Zodra ik in het oosten ben, laad ik mezelf altijd op. Mijn huis in Enschede gebruik ik tegenwoordig als een baken van rust. Een plek om te mediteren, te schommelen, te draaien en te vouwen. Het groen van het Twentse landschap waardeer ik meer dan ooit te voren. Als ik terug ben in Eanske doe ik tegenwoordig graag boodschappen! Niet omdat ik een bepaalde winkel mis, nee, ik vind het gewoon geweldig om weer even het Twentse dialect te horen en loop vervolgens gniffelend mijn mandje te vullen. Niet alleen kreeg ik meer waardering voor rust maar ook voor het ondernemerschap van onze regio. Er gebeurt hier zoveel meer dan je denkt! Er komen merken en bedrijven uit Enschede die jij allemaal kent. Wat dacht je van Thuisbezorgd, Booking.com, Grolsch en Polaroid (voorheen Impossible). Plus, er zijn een heleboel initiatieven waar we als oosterlingen echt trots op mogen zijn, zoals bijvoorbeeld Gogbot! Zoiets progressiefs heb ik aan de andere kant van het land nog niet kunnen ontdekken.


 

“Het reizen met de trein, de lange dagen.
Hoe kan je dit volhouden? Mijn formule: 1) bewaak je slaapritme
en 2) zorg dat je nooit de deur uit gaat zonder eten.”

 


De formule tot succes
De lange dagen (gemmideld ga ik om 6 uur s’ochtends de deur uit, en ben ik rond half 10 s’avond terug) en het reizen met de trein, hoe kan je dit volhouden? Mijn formule: 1) bewaak je slaapritme en 2) zorg dat je nooit de deur uit gaat zonder eten. Dit klinkt simpel, maar vereist discipline om wekelijks vol te houden. Maaltijden fikste ik vaak van te voren, zodat ik me tijdens de werkweek daar nooit zorgen over hoefde te maken: mijn rugzak is altijd uitgerust met eigen bestek, een gevulde thermosbeker, eten, powerbanks en een opgeladen laptop. Het afgelopen jaar at ik trouwens meer Surinam food dan ooit tevoren. Zoals bara’s, saoto soep, moksie meti maar ook kip peper & zout. Warung mini en Tai Wu werden mijn nieuwe hangouts. Mijn favoriete plek om te eten: De Kade! Die een Aziatisch vegetarisch en vegan kaart heeft! Verder maakte ik kennis met de koekjes en taartjes van Koekela en Lof der Zoetheid. De kers op de Rotterdam food taart: warme Dudok Appeltaart met kaneel ijs en slagroom, EPIC.

HipHopHuis

Binnen het HipHopHuis belande ik in de spil van awesomeness in cultureel Rotterdam. Ik leerde mijn collega’s steeds beter kennen en vond zoals ik eerder al noemde een hele fijne tribe met mensen. Ook werkte ik samen met heel veel Rotterdamse creatives om awesomeness te maken voor het HipHopHuis. Zoals Franky Sticks, Khalid Amakran, Marvin Bruin, Tarona Leonora, Almost Modern, Koala Koncepts en Ruud Baan & Isis Vaandrager. Ik leerde dat de kracht van het HipHopHuis veel verder reikt dan alleen de landgrenzen van hiphop. Geregeld sprak ik met de gemeente, de Rabobank, verschillende musea (Voorlinden, de Kunsthal, Museum Rotterdam), Serato, IFFR, Tegenlicht en het AD voor verschillende projecten en samenwerkingen.


 

“Sinds ik hier werkzaam ben, ben ik me nog bewuster geworden
van mijn plek in de maatschappij, mijn achtergrond en
hoe complex de discussie is van diversiteit en inclusiviteit.”

 


Inclusiviteit
HipHopHuis is een hele inclusieve organisatie. De mensen die in het team werken hebben allemaal verschillende culturele achtergronden. We zijn net zoals de stad Rotterdam een mix van nationaliteiten en zo een goede afspiegeling van de stad. Sinds ik hier werkzaam ben, ben ik me nog bewuster geworden van mijn plek in de maatschappij, mijn achtergrond en hoe complex de discussie is van diversiteit en inclusiviteit. Dit onderwerp kent zoveel nuances en lagen dat het voelt alsof ik in een nieuw bos beland ben waar ik mijn pad nog niet helemaal ken. Perfecte timming om er meer over te leren. Wie tips voor me heeft voor goede boeken, docu’s en blogs à la Roofstaat en Witte onschuld, hit me up!

Het was een jaar vol #Trianlibi, discipline en hiphop. Ik leerde meer over de dynamiek en de mensen van urban Rotterdam, wie ze zijn en wat hen verbind. Als ik terugkijk was het vooral een jaar van nieuwe connecties en her-connecten met oude bekenden. Mijn discipline level is door het reizen enorm op de proef gesteld, naast goede voorbereiding is een vooruitziende blik nodig om het forensen constant te laten slagen. Soms was het mentaal en fysiek zwaar, de afstand afleggen went, het vroege opstaan (5:30) voor mij niet helemaal, dat werd vooral vermoeiend.

Het was een blessing om bij het HipHophuis aan toffe initiativen te mogen bijdragen. Vanaf september ga ik meer gas geven op mijn freelancerij als Vanity Roxane… Dat heb ik vanwege HipHopHuis zomerdrukte(4 grote events + 1 videoproductie + opening nieuw seizoen) even moeten parkeren. Maar volledig stilgestaan heeft het niet. Mijn visuele identiteit is namelijk in the making… Door… *tromgeroffel* Beeldgeneratie <3 To be continued…


Social media schranst mijn tijd op, ik ben alghoritme moe en wil naar een situatie toe waarin ik mijn socials zo min mogelijk gebruik (het liefst op termijn verwijder). Wil je in contact met me blijven? Schrijf je dan alvast in voor Van mail.

6 thoughts on “Terugblik: 1 jaar Roffa – Eanske”

  1. Henri
     · 

    Mooi, Vanity!

  2. Haik
     · 

    Eerlijk en zo dicht bij jezelf dat het ook net zo dicht bij mij is.

    • Vanity Roxane
       · 

      Haiko-san, thanks voor het mooie compliment <3

  3. Annelies
     · 

    Leuk om te lezen hoe je het afgelopen jaar hebt beleeft Van

    • Vanity Roxane
       · 

      Thank you Mollie!! En idem, blijft tof om te zien waar iedereen beland is en wat ze nu doen met hun creativiteit!