Next Prev
 

Menu

Off the grid in Dhamma Sacca

Tags: , , , , , , , , , ,

Eind februari reis ik naar Spanje, voor een 10-daagse in Dhamma Sacca. Een vipassana meditatie centrum 2 uur verwijderd vanaf Madrid. Dhamma Sacca is gebouwd op een heuvel midden in een prachtig berggebied. Klinkt amazing right? Geloof me het is amazing! Visualiseer je groene heuvels, kleine beekjes, hordes schappen en velden met struiken wilde tijm en zie hier, je bent op Dhamma Sacca!

Hoe was het?

Meditatie is ergens een raar iets, met je lichaam ga je in een soort sluimerstand, terwijl je hard aan het werk bent om je geest scherp scherp te maken. Dat balans vinden is een grote uitdaging. Zeer kenmerkend voor de vipassana style van S.N. Goenka zijn de strakke roosters. De dagen beginnen om 4.00 uur s’ochtends en eindigt om 21:00 uur s’avonds. Dat is even omschakelen. Ondanks dat jij genoeg rust, zal je toch slaperig zijn omdat je lichaam niet wil dat jij een nieuw patroon gaat volgen. De truc is om daar niet aan toe te geven. De eerste drie dagen zat ik knikkebollend in de zaal. Ga je daar doorheen, dan kom je bij de magic.

Voor het eerst sinds mijn eerste cursus in 2013 deelde ik weer een kamer met meerdere mensen. Ik zal je zeggen, dit is best een grappige bedoeling die kamer… Eigenlijk is het een soort micro kosmos van het echte leven. Die kamer is een soort spiegel van je emoties en reacties. Ik begon mij na een paar dagen bijvoorbeeld te ergeren aan mijn kamergenoten… Dat ze in bed bleven liggen wanneer de wekker af ging of dat ze meditatie uren skipte om te gaan pitten. Droog en geïrriteerd dacht ik bij mijzelf: “Waarom ben jij hier? Wil jij dit wel?”. Deze ervaring herinnerde me aan human design en energie verdeling. Dit heeft me geleerd dat de ene goed is in marathons lopen en de ander beter in sprinten. Een mantra die bij me bleef was deze: “comparison is useless & meaningless ”….

Verder heb ik ongeloofelijk genoten van de natuur, de sterren en het berglandschap. Dit centrum is echt prachtig!

Terug naar het echte leven…

Na 10 dagen word de nobele stilte verbroken en mag je weer praten met je mede-studenten. Een mooi moment wat vaak garant staat voor bijzondere ontmoetingen. De volgende dag ruim je samen het centrum op en daarna gaat iedereen naar huis.

Na een busrit van 2 uur arriveerde we weer terug in de hoofdstad. Uiteraard kwam deze bus te laat aan (no shade, maar zo gaat dat nou eenmaal als je aan het reizen bent). Gehaast bestelde ik een Uber om mijn reis richting vliegveld zsm door te kunnen zetten. Terugkijkend op mijn reis was dit een heel raar moment. In een tijdsbestek van 20 minuten zat ik midden in de mayhem van de stad. Daarmee bedoel ik de snelheid, mensen, de architectuur, het verkeer en lelijke popmuziek. Ja, ik was weer terug en die ervaring bezorgde me tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel…

Back to life, back to corona virus…

Op het vliegveld werd ik geconfronteerd met iets waar ik de afgelopen 10 dagen niks van had meegekregen, het corona virus… Ik zag hordes mensen met mondkapjes rondlopen en had het gevoel dat ik een slechte 80’s horror flick was beland. Ik dacht nog bij mezelf, “Really people? Is dit echt serieus? Of gewoon fashion?” Ik had in de stilte niet meekregen dat de boel in Italië zo uit de hand was gelopen. Een week later op Nederlandse bodem begon ik te voelen hoe serieus het werkelijk was. Een week later waren zowel Dynamo als HipHopHuis vanwege maatregelingen gesloten en zette ik mijn werkzaamheden door vanaf huis. Nu ik terugblik, besef ik me dat ik op het nippertje terug in NL ben gekomen.

Retraite life vs Quaraintaine life

We mogen dan nu niet naar buiten, maar naar binnen keren na een vipassana cursus was nog nooit zo makkelijk. Om sane te blijven houd ik net zoals in het centrum een dagelijkse vaste routine aan. Elke dag gaat mijn wekker om 6:30. Dan sta ik langzaam op en doe ik mijn ochtend meditatie. Tussen quarantaine en 10-dagen vipassana zie ik veel gelijkenissen… De belangrijkste gemene deler is nobele stilte, in vipassana betekent dat, dat je met niemand interactie hebt. Dit zorgt ervoor dat je in retraite kan leven als een monnik en dat stelt je in staat om te breken met oude patronen. Eigenlijk is dat social distacing op een nog epischer niveau!

Na de cursus iemand knuffelen is daardoor extra fijn, alsof je er sensitiever voor bent geworden! Nu vraag ik mij sterk af wat de impact zal zijn van weken/maanden lang minder tot geen menselijke huidcontact. Ander ding, als ik vipassana verlaat sta ik altijd met een ander level van waardering en dankbaarheid in het leven. Omdat ik 10 dagen heb vertraagd, heb ik meer oog voor kleine dingen. Wat ik in quaraintaine en in retraite mis zijn kleine handelingen van beleefdheid. Denk aan de deur open houden, iemand welkom laten voelen, elkaar groeten of stomme jokes gooien. Nu voel ik mij precies hetzelfde. Ik kwam laatst in mijn wooncomplex de schoonmaker tegen en ik was omin blij om hoi te zeggen!

Offline / Online

Verder ben ik nieuwsgierig wat de lange termijn impact zal zijn van de verschuiving naar online. Op het moment stromen mijn socials vol met livestreams van iedereen en de moeder van je buurvrouw. Overal zijn gratis classes te volgen en de challenges vliegen me dagelijks om de oren. Nu ik zo overspoeld raak, voel ik nog sterker dat ik mij daar van wil distantiëren. Ik wil delen, niet omdat het kan en de techniek het toelaat… Ik wil vooral delen op basis van inspiratie, inhoud of creativiteit. Ben benieuwd hoe iedereen deze tijd doorkomt en hoe we er over een paar maanden voor staan. Ik hoop dat er een herwaardering ontstaat voor de natuur, kunst & cultuur en voor elkaar.

Any thoughts, nadat je dit stuk hebt gelezen? Hoe gaat het met jullie? En hoe ga jij met dingen om in deze gekke tijd? Mail of DM me gerust 😀


Wil je trouwens mijn updates ontvangen straight in je mailbox? Schrijf je dan in voor Van mail. Over een tijdje wil ik weg van de socials dus dit is een goed idee om alvast te doen als je in contact met me wil blijven.

4 thoughts on “Off the grid in Dhamma Sacca”

  1. Henri Bruel
     · 

    Bedankt voor je mooie blog. ❤️❤️❤️

    • Vanity Roxane
       · 

      Dank Henri, vind het altijd super leuk om van je te horen <3

  2. Susanne Pijloo
     · 

    hi vany mooi geschreven, fijn dat je het naar je zin hebt gehad. Ik mis je verschrikkelijk erg. Dus bij deze hele dikke knuffels van ons. Love you

    • Vanity Roxane
       · 

      My mom, is da best! Hugs terug!